Frans van Veen

1990 - 2008

Goudkoorts
.

‘Het begon allemaal met de aansluiting van uitgeverij PCM in 2005. Daar werd de basis gelegd voor het pensioenfonds dat we nu zijn. Heel divers en flexibel. De insteek is: hoe kunnen we elkaar verder helpen’

Een nieuwe wind...

De grafische sector krimpt, en dat zal alleen maar erger worden. Hoe moet PGB hierop reageren? Met de komst van PCM in 2005 begint een nieuwe wind te waaien bij het pensioenfonds. Frans van Veen (65) zet zijn eerste stappen op het gebied van acquisitie, iets geheel nieuws in die tijd…


Even terug in de tijd. Hoe ben jij eigenlijk bij Pensioenfonds PGB terecht gekomen, Frans?

‘In 1990 begon ik als auditor, controleur zeg maar. Daarna werd ik IT-ontwikkelaar en – na een studie actuariaat – ben ik als actuaris gaan werken. Actuarissen zijn de rekenaars van een pensioenfonds. Wij rekenen bijvoorbeeld uit hoeveel geld er gereserveerd moet worden voor de pensioenverplichtingen. Dus ik ben een beetje van alle markten thuis.’


Nu ben je al jaren degene die in gesprek gaat met partijen die zich willen aansluiten bij het pensioenfonds. Hoe is dat zo gekomen?

‘Als actuaris was ik betrokken bij allerlei projecten, zoals prepensioen voor journalisten en kleine aansluitingen. Toen PCM zich aansloot, ontstond er via bestuurslid Bert Coenradie een meer ondernemende sfeer bij ons.’ Lachend: ‘Dat paste heel goed bij mijn eigen instelling als zoon van een slager. Ik vind het heel interessant om aan de acquisitiekant te werken. En als actuaris kan ik het hele plaatje schetsen.’


Waarom is het pensioenfonds eigenlijk op zoek gegaan naar nieuwe aanwas?

Kon het niet gewoon een grafisch pensioenfonds blijven, maar dan kleiner?

‘Destijds is vaak het grapje gemaakt dat je óf aan tafel zit óf op het menu staat. Je moet groot genoeg zijn om te kunnen blijven bestaan. Dat is ook wel gebleken. Van de ooit 1.060 pensioenfondsen zijn er nu nog maar zo’n 240 over. De voorspelling was dat er maar 15.000 arbeidsplaatsen zouden overblijven in de grafische sector. Dus er moest echt iets gebeuren. We zijn toen in gesprek gegaan met de sociale partners over uitbreiding. En die gingen erin mee om ook uitgeverijen te gaan benaderen. Daarna konden we op eigen gezag verder uitbreiden. De toenemende regeldrang in Den Haag en de naar elkaar toegroeiende dekkingsgraden door de financiële crisis hebben ons daarbij geholpen.’


Jij hebt alle veranderingen meebeleefd. Wat zie jij als de belangrijkste verandering?

‘Ik denk dat het vooral een kwestie is van houding. In de jaren negentig zag je die al veranderen. Er werd meer gekeken naar ‘de klant’. Dat is nu heel normaal, en ook typerend voor PGB. Ondernemingen die zich bij ons aansluiten blijven baas over hun eigen regeling. Daarom hebben we naast de uitkeringsregelingen ook een beschikbare premieregeling gemaakt, die we steeds verder moderniseren. Dat wil zeggen dat we hem met behoud van onze eigen uitgangspunten aanpassen aan de wensen van de klanten.’


Hoe zie jij de toekomst voor je?

‘We kunnen nog doorgroeien. Het tempo is afhankelijk van de omstandigheden, en ik zie vooral kansen bij vrijwillige aansluitingen. Persoonlijk vind ik het heel leuk werk om te doen. Dus ik ga graag nog even door.’

FRANS VAN VEEN
Geboren: 1953, in Bennebr
oek
Leeft: samen met zijn vrouw (Rienkje), heeft 2 kinderen en 2 kleindochters
Houdt van: reizen in zijn camper en klassieke muziek